Hayat boyunca mutlu olmak imkansızdır,bazen fırtınalı bazen ğüneşli bazen de yağmurlu geçer yaşam.Hiç ummadığın anda sevdiklerinden birini kaybedince işte o zaman başlar fırtınalı günler,ne yapacağını bilemezsin,sevdiğini kaybedince anlarsın asıl değerini... Onunla geçirmiş olduğun o en güzel anları bir daha yaşayamayacağını anlamak zor gelir insana işte o zaman onsuz hayatın mı yoksa onsuzluk mu daha zor algılamaya çalışırsın ama hayat sana başka meşgaleler verince belli bir sorumluluğun altına girince yani yaşam telaşına girince herşeyi bir kenara itmek zorunda kalırsın ve hayata kaldığın yerden devam etmek zorundasındır.Bazen tek başına kaldığın anlarda o güzel anları anımsar ve içinde yaşarsın.Zaman hep akıp gider ve bir ucundan hayatı tutmaya çalışırsın ama içinde hep bir burukluk olur ve dersinki kaybettiğim sevdiklerimde yanaımda olsaydı keşke...!
Bu yüzden sevdiklerinizi kaybetmeden değerrlerini bilin ve onlarla geçirdiğiniz her anın tadını çıkarın ben den bir dost tavsiyesi....
